In 1942, tijdens de Duitse bezetting, besluit de Duitse, in Amsterdam wonende Jood Walter Süskind medewerker te worden van de Joodse Raad, om zo voorlopig te worden gevrijwaard van deportatie. Hij wordt beheerder van de Hollandsche Schouwburg, waar Joden gevangen worden gehouden in afwachting van transport naar kamp Westerbork. Hij krijgt echter wroeging over zijn medewerking aan de deportatie van andere Joden, te meer nadat hij hoort dat ze in Polen vergast worden.
Samen met anderen helpt hij kinderen ontsnappen en onderduiken, en ze bovendien uit de administratie te laten verdwijnen door cartotheekkaarten te verbranden en de namen uit lijsten te verwijderen. Hij stuurt ook vervalste brieven, zogenaamd afkomstig van de Joodse Raad, aan de 7000 oorspronkelijk van deportatie gevrijwaarde Joden die nu toch moeten vertrekken; in de valse brief staat dat ze toch kunnen blijven.
Ferdinand aus der Fünten is wreed en voelt zich niet verantwoordelijk voor wat er met de Joden gebeurt na vertrek naar Westerbork. Zelf wordt hij op zijn kop gezeten door zijn superieur Willy Lages wanneer het aantal naar Westerbork gestuurde Joden lager is dan bevolen. Aus der Fünten is bang dat hij naar het oostfront gestuurd wordt; hiermee wordt gedreigd als hij niet genoeg Joden levert.
Om vertrouwen te winnen cultiveert Süskind vriendschappelijke betrekkingen met Aus der Fünten. Dat helpt hem eerst wel zijn verzetswerk te kunnen uitvoeren, maar later wordt hij ontmaskerd, en hij en zijn vrouw en kind worden naar Westerbork gedeporteerd. Zijn vrouw en kind worden vervolgens naar het oosten gedeporteerd; hij gaat vrijwillig mee.
Regie: Rudolf van den Berg; met Jeroen Spitzenberger, Karl Markovics en Nyncke Beekhuyzen
[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=MuXfLd2xpvk[/youtube]
